دانشنامه صنایع دستی

Spread the love

دانشنامه صنایع دستی مرجعی کامل در راستای معرفی صنایع دستی ایران می باشد. در این قسمت صنایع دستی به تدریج معرفی و همچنین تولیدات این صنایع توسط تولید کنندگان در این وب سایت ارائه خواهد شد.

 

 

معرفی انواع صنایع دستی

انگیزه ساخت عروسک از هزاران سال قبل وجود داشته است و هنرمندان زیادی اندیشه های خود را از طریق عروسک القا کرده اند. عروسک وسیله ارتباط و عامل بسط احساسات بشری نیز می باشد.صنعت عروسک سازی از تمدن های اولیه مصر باستان بوده که از چوب یا کتان پر شده از نوارهای پاپیروس تهیه شده است.یونانی ها عروس های خود را از سفال و عمدتا با موم یا گچ درست می کردند . در قرن 19 مواردی چون چینی و لاستیک باعث شد که عروسک هایی با مفاصل نرم در خم شو گردن و چشمان متحرک باز و بسته و رد اخر در سال 1920 عروسک های متحرک و متکلم وارد بازار شد.عروسک ها از دیرباز نقش مهمی در رشد خلاقیت و کودکان دارند

هنر چرم دوزی یکی از شاخه های صنایع دستی است که قدمت بسیار طولانی در ایران دارد. اولین تولید کنندگان چرم در جهان، ایرانیان هستند که از سه هزار سال پیش به تولید چرم روی آوردند. این قدمت را، باستان شناسان از روی آثار به جای مانده از دوران قبل از میلاد، تخمین زده اند.

ایرانیان باستان از چرم برای تهیه لباس، کفش، زره و جنگ افزار استفاده می کرده اند. وجود کلماتی مانند، ساغری، تیماج، ادیم، کیمخت و سختیان که مختص به زبان پارسی پیش از اسلام هستند و همچنین اسامی مرتبط با وسایل و ابزار چرمی مانند انگشتیان، کمربند، سختک، مشک و… در متون پهلوی نشان دهنده ی استفاده گسترده از چرم در ایران پیش از اسلام می باشد.

ابن یمین در نوشته هایش، به نوشتن فرمان های داریوش بر روی چرم گاو و گاومیش اشاره کرده است. بنا بر روایات، اوستا را بر 12000 قطعه پوست گاو نوشته بودند. پوست نوشته هایی که در اورامان کردستان یافت شده و در موزه بریتانیا نگهداری می شود، نشان دهنده استفاده از پوست برای نگارش در دوره اشکانیان است.

گزارش های فروانی که از دوره عباسی در دست است، گواه پر رونق بودن تولید پوست و چرم در سراسر قلمرو اسلامی می باشد. استفاده از پوست حیوانات مختلف برای ساختن پوستین، قبضه شمشیر، آستر کفش، لباسهای زمستانی، افسار، رکاب، مشک و همچنین جلد چرمی کتاب ها، از مهم ترین کاربردهای چرم در دوره عباسی می باشد.

پس از حمله مغول به ایران هم، تجارت چرم و پوست، پررونق بود. مکاتباتی که از خواجه رشید الدین به جای مانده، نشان دهنده مشهور بودن چرم برخی شهرها مثل تبریز و شیراز می باشد. در دوره تیموری، از چرم برای جلد کتاب ها استفاده می شد و از هنر سوخت نگاری بر روی چرم نیز، برای تزئین جلد کتب استفاده می کردند.

در دوران صفوی نیز، بازار چرم و صنایع مربوط به آن رونق فراوانی داشته است. معروفیت ساغری ایرانی در این دوران به حدی بوده است که شاردن معتقد است، واژه شاگرن فرانسوی به معنی پوست خالدار، از کلمه ساغری گرفته شده است. در دوران صفوی، ساغری در تبریز تولید می شد و بیشتر در ساخت چکمه و کفش کاربرد داشت، به گونه ای که تمام درباریان، کفش های ساغری می پوشیدند.

پوستین دوزی از صنایع رایج دوره صفوی بود. در این حرفه از سه نوع پوست استفاده می شد. پوست سمور که از روسیه وارد می شد، بسیار گران قیمت و مخصوص اعیان و اشراف بود. پوست بره های نابالغ و پوست گربه، که به طبقه متوسط تعلق داشتند. پوست گوسفند و روباه که در طبقه سوم و مختص فقرا بودند.

در پوستین دوز خانه، از پوست سمور برای شاه و اشراف لباس تهیه می کردند و  در پایان، خز دوزی می شد. از پوست گوسفند بخارایی و باختری هم استفاده می شد که کرک های لطیفی داشتند.

در دوران قاجار، در بسیاری از شهرهای ایران چرم تولید می شد. همدان در این دوره، مرکز مهم تولید نوعی چرم معروف به چرم همدانی بود که از پوست گوسفند تهیه می شد. از جمله کارهایی که امیر کبیر به نمایشگاه لندن فرستاد پوست بود. صادرات پوست و چرم از اغلب شهرهای ایران به هند، عثمانی و روسیه رونق بسیار داشت. به علت مسائل شرعی، تجارت چرم هایی که توسط غیر مسلمانان تولید می شد در دست ارمنیان بود.

روبان به فرانسوی ruban یک نوار نازک از موادی چون پارچه، فلز یا پلاستیک است که در درجهٔ اول کاربردهای زینتی و استفاده در بسته‌بندی دارد. فرهنگ‌های مختلف در سراسر دنیا از روبان برای مقاصد مختلف به عنوان وسیله ی تزیینی و نمادین استفاده می‌کنند. این هنر یکی از زیر شاخه های سوزن دوزی است که از تلفیق انواع پارچه روبان و نخ گلدوزی می توان به خلق آثاری زیبا پرداخت

بازیابی رمز عبور
مقایسه موارد
  • کل (0)
مقایسه
0
× چگونه می‌توانم به شما کمک کنم؟